Op woensdag kwam er ook een student journalistiek uit Tilburg langs, tijdens de tweede pilot workshop 'Pen aan, hoofd uit'. Dit was in het Woonkabinet. Samen met de andere jonge deelnemers deed Ella (eerstejaars) ook even mee met de oefeningen. Lees het verslag en je zult het met me eens zijn dat ze het ver gaat schoppen in de journalistiek. Het was erg gezellig! ♥
woensdag 14 januari 2026
Door: Ella vd Haagen
‘Pen aan, hoofd uit’ bij creatieve workshop in Dordrecht
Gekleurde stiften, krassende pennen en af en toe een hand die naar een snoepje graait. Een groepje jongeren leert de eerste stappen van een verhaal schrijven, tijdens project KEJ (Kunstzinnige Expressie Jongeren) op 14 januari. Kunstenaar Sammy Balistreri organiseert dit project sinds eind november elke woensdagmiddag op werkplek het WoonKabinet in Dordrecht.
“We gaan schrijven op een experimentele manier, vanuit je gevoel. Je schrijft gewoon wat er in je opkomt”, legt Sammy enthousiast uit. Uit een muziek box komt een mix van piano en violen. Het zorgt voor ontspanning, wat aansluit bij de workshop van vandaag: ‘Pen aan, hoofd uit’. Het is een introductie in het schrijven van verhalen. De groep begint met een paar kleine opdrachten, zoals het visualiseren van een plek waar hun verhaal zich afspeelt. Vervolgens legt Sammy de grotere schrijfopdracht uit; het op papier zetten van een kort eigen verhaal. De deelnemers krijgen er twintig minuten voor.
KEJ is nog in de beginfase, maar in het verleden heeft Sammy al vaker workshops gegeven aan jeugd. Het begeleiden van jongeren die wat minder sterk waren sprak haar altijd aan. Daardoor besloot ze dat ze kwetsbare jongeren meer aandacht wilde geven. Ze richtte Stichting P:IF op, een platform waar jongeren gezien en gehoord worden door middel van kunst. Als ondersteuning voor de stichting begon ze met het wekelijkse project KEJ. Dit draait om het creëren van een veilige omgeving, waar iedereen welkom is.
Plots stopt de muziek, per ongeluk. Niemand lijkt het te merken. Er heerst een grote concentratie. De stilte geeft nog meer ruimte voor gedachten, en de schrijvers gaan ijverig verder. Hun krakende hersenen zijn bijna hoorbaar. Die stilte is niet ongemakkelijk, het voelt juist vertrouwd. Dat gevoel wordt versterkt door de huiselijke warmte in de kamer, de bakjes met snoep op tafel, en de ietwat rommelige handvaardigheidspullen op de kastjes.
De A4-vellen worden steeds voller geschreven. De jongste schrijver is de zestienjarige Eloise Wapstra. “Ik heb al eerder bij een creatief project van Sammy meegewerkt als danseres. Nu sluit ik aan bij KEJ”, vertelt ze. Eloise schrijft als enige deelnemer met haar linkerhand en ondertussen is er op haar papier geen ruimte meer over.
Na twintig minuten verbreekt het geluid van een wekker de stilte. Een paar deelnemers schrijven hun laatste zinnen snel op, terwijl anderen hun lamme arm uitschudden. Dan is het tijd om terug te kijken naar de eigen verhalen. Ze werken met gekleurde stiften en na een korte reflectie op het eigen werk vraagt Sammy of iemand het wil delen. Ondanks de enthousiaste deelname lijkt dat toch een stapje te ver.
Samenvattend sluit Sammy de workshop ‘freewriting’ af: “Schrijven is een manier om je hoofd leeg te maken. Het is daarbij belangrijk om altijd af te sluiten met het schrijven van iets positiefs. Zo blijf je niet in negatieve gedachten hangen.” De deelnemers knikken instemmend en pakken een laatste snoepje. Iedereen verlaat het WoonKabinet, met een souvenir van hun gepende verhalen als een blauwe inktvlek op de zijkant van hun hand.
